
Airedale Terrier
Pochodzenie : Wielka Brytania Grupa III Terriery
Rasa ta powstała w drugiej połowie XIX wieku. Ostateczna nazwa Airedale Terrier , pochodzi od doliny rzeki Aire . Podczas tworzenia Airedale Terrierów, użyto wiele ras , między innymi Otterhounda , Black and Tan Terriera, Collie .
Temperament i charakter Airedale Terrier
Airedale Terrier to zrównoważony i towarzyski pies
.
Odważny ale najspokojniejszy
z terrierów.
Niezwykle wszechstronny i chętny
do pracy. Wykorzystywany praktycznie we wszystkich dziedzinach ,
w których pies jest potrzebny .
Spełnia
się jako pies rodzinny ,
w sporcie ( obiedence, agility ) ,
jako pies użytkowy
( tropowiec, dzikarz, - myśliwstwo
) oraz pies pracujący
w ratownictwie czy policji.
Odporny fizycznie i psychicznie . Jego dystyngowany wygląd nadał mu miano króla terrierów.
Wzorzec Airedale Teriier:
GŁOWA I CZASZKA
Czaszka długa
i płaska,
niezbyt szeroka między
uszami, zwężająca
się
lekko w stronę
oczu. Głowa
proporcjonalna, kufa i czaszka mniej więcej
tej samej długości,
bez zmarszczek i fałd.
Policzki płaskie,
niezbyt mocno rozwinięte,
nie mogą
być
pełne.
Szczęki
mocne, muskularne, nie mogą
być
zbytnio rozwinięte
gdyż
spowodowałoby
to zbytnie wypełnienie
policzków.
NOS
Duży
, czarny.
KUFA
Kufa delikatnie rzeżbiona,
nie może
być
ani klinowata, ani wąska.
WARGI
Przylegające.
UZĘBIENIE
Zęby
i szczęki
mocne. Zgryz nożycowy,
dopuszczalny zgryz cęgowy.
Niedopuszczalny przodozgryz i tyłozgryz.
STOP
Bardzo słabo
zaznaczony.
OCZY
Ciemne, małe,
niewyłupiaste,
o wyrazie charakterystycznym dla teriera, pełnym
bystrości
i inteligencji.
USZY
Uszy w kształcie
litery V. Noszone lekko na boki, małe
lub
średniej
wielkości
ale proporcjonalne do wielkości
psa, załamane
nieco powyżej
linii czaszki.
SZYJA
Gładka,
umięśniona,
średniej
długości
i grubości,
stopniowo poszerzająca
się
w stronę
łopatek,
bez wiszącego
podgardla ( tzw sucha ) , kłąb
wysoki , dobrze rozwinięty
tworzacy płynna
górną
linie .
ŁOPATKI
Łopatki
długie,
zwarte, skośne,
kość
łopatki
płaska.
KOŃCZYNY
PRZEDNIE
Idealnie proste, o mocnej kości.
łokcie
równoległe
do tułowia,
swobodnie pracujące
po bokach.
GRZBIET
Grzbiet krótki, mocny, prosty i równy. Nie może
być
miękki.
KLATKA PIERSIOWA
Wyrażnie
zaznaczone
żebra.
U krótkich, zwartych i o prawidłowo
uformowanych
żebrach
zwierząt
odległość
między
ostatnim
żebrem
i stawem biodrowym jest niewielka. Pies dłuższy
będzie
miał
miękki
grzbiet. Klatka piersiowa głęboka
(co najmniej do
łokcia),
ale nie szeroka.
ZAD
Lędźwie
muskularne.
KOŃCZYNY
TYLNE
Uda długie,
mocne, z umięśnionym
podudziem, dobrze ukątowane
kolana, które nie mogą
być
ustawione ani na zewnątrz
ani do wewnątrz,
ale równolegle do osi długości
psa.
PIĘTY
I
ŚRÓDSTOPIE
Śródstopia
mocne. Pięty,
równoległe
do siebie.
STOPY
Stopy małe
okrągłe
i zwarte, o głębokich
i dużych
poduszkach. Palce
średnio
wysklepione, równoległe
do osi długości
psa.
OGON
Ogon osadzony wysoko i wesoło
noszony.
SZATA
Włos
twardy, gęsty
i szorstki, niezbyt długi
gdyż
nie może
być
kędzierzawy.
Przylegający,
pokrywający
tułów
i kończyny.
Okrywa wierzchnia twarda, szorstka . Włos
bardzo twardy jest tylko lekko pofalowany.
KOLOR
Czaprak na grzbiecie w kolorze czarnym lub grizzle, podobnie jak
wierzch szyi i ogona. Pozostałe
partie podpalane. ciemniej Kilka białych
włosów
między
przednimi
łapami
dopuszczalne.
WZROST
Wysokość
w kłębie
od 58 do 61 cm dla psów i od 56 do 59 cm dla suk.
RUCH
Łapy
wyrzucane daleko do przodu. Przednie
łapy
poruszaja się
swobodnie, równolegle do tułowia.
W ruchu kończyny
przednie powinny stanowić
przedłużenie
linii prostej frontu (łopatki
i przedramiona w tej samej linii). Odległość
między
stopami a
łokciami
równa odległości
łokci
od kłębu.
Siły
napędowej
dostarczają
tylne kończyny.